آشنايي با وظايف و مهارت‌هاي مورد نياز يك پرستار بچه

آشنايي با وظايف و مهارت‌هاي مورد نياز يك پرستار بچه


 وظايف
انجام كمك‌هاي اوليه يا احياي قلبي در زمان نياز. 
تنظيم زمان‌هاي استراحت و برنامه زماني خواب كودكان. 
ملاقات منظم با والدين براي صحبت درباره فعاليت‌ها و رشد كودكان. 
كمك به آماده كردن و سرو وعده‌هاي غذايي مناسب و عصرانه براي كودكان. 
آموزش رفتار محتاطانه به كودكان مانند كمك خواستن از بزرگ‌ترها هنگام عبور از خيابان و احتراز از تماس با پياده‌روي‌ها و بازي با دوستان. 
مشاهده رفتار كودكان از نظر بي‌نظمي‌ها، اندازه‌گيري درجه حرارت، بردن كودكان به دكتر يا رسيدگي به روش‌هاي درماني توصيه شده براي حفظ سلامتي آن‌ها. 
الگودهي رفتارهاي اجتماعي مناسب و تشويق به توجه داشتن به ديگران، پرورش و گسترش روابط افراد و مهارت‌هاي ارتباطي. 
همكاري با والدين در ايجاد و انجام برنامه‌هاي انضباطي براي شكل‌دهي رفتار مطلوب در كودك. 
كمك در انجام و يا نظارت بر برنامه زماني خانواده. 
دانش
تعليم و تربيت و آموزش: برخورداري از دانش اصول و شيوه‌هاي برنامه‌هاي آموزشي و طرح‌هاي درسي و آموزشي براي افراد و گروه‌هاي متفاوت و ارزيابي نتايج تعليمات؛
زبان فارسي: برخورداري از دانش ساختار و محتواي زبان فارسي شامل ديكته، معني لغات، دستور زبان و شيوه نگارش. 
پزشكي و دندانپزشكي: برخورداري از دانش اطلاعات و شيوه‌هاي مورد نياز براي تشخيص و درمان آسيب‌ها و بيماي‌ها و نقص عضوهاي انسان شامل علايم بيماري، شيوه‌هاي درماني، خصوصيات و اثرات داروها و پيشگيري از بيماري‌ها.
روان‌شناسي: برخورداري از دانش مربوط به رفتار و عملكرد انسان، تفاوت‌هاي فردي و شخصيتي، يادگيري و انگيزه، شيوه تحقيق در روان‌شناسي و ارزيابي شيوه درمان رفتارها و نابهنجاري‌هاي عاطفي. 
مهارت‌ها
شنيدن فعال: توجه كامل به سخنان ديگران و درك نكات آن‌ها، پرسيدن سؤال‌های مناسب در فرصت‌هاي مناسب و قطع نكردن سخنان ديگران. 
هماهنگي: هماهنگ كردن فعاليت خود با ديگران.
تفكر انتقادي: استفاده از دليل و منطق براي ارايه نقاط قوت و ضعف راه‌حل‌هاي پيشنهادي، نتايج، مسايل، مشكلات و رويكردهاي مختلفشان. 
آموزش: آموزش نحوه انجام كاري به ديگران.
قضاوت و تصميم‌گيري: در نظر گرفتن هزينه‌ها و مزاياي عملكردهاي متفاوت و انتخاب بهترين آن‌ها.
مذاكره: فراهم كردن زمينه ملاقات با ديگران براي از بين بردن اختلاف‌ها. 
فهم و درك مطلب نوشته شده: درك جملات و پاراگراف‌هاي اسناد مرتبط با كار. 
قوه درك اجتماعي: هوشياري در برابر واكنش ديگران و درك دليل نهفته در پس هر واكنش. 
صحبت كردن: گفت و گو با ديگران براي تبادل موثر اطلاعات. 
مديريت زمان: تنظيم زمان فعاليت‌هاي خود و ديگران. 
توانايي‌ها
استدلال قياسي: توانايي استفاده از قوانين كلي براي مسايل خاص به منظور ارايه پاسخ‌هاي معقول. 
انعطاف‌پذيري در دسته‌بندي: توانايي شناسايي يا تشخيص يك الگوي شناخته شده (تصوير، شيء، لغت يا صدا) كه در مطالب گيج كننده پنهان باشد.
تعدد نظرها: توانايي ارايه نظرهاي متعدد درباره يك موضوع معين (تعداد نظرها اهميت دارد، نه كيفيت، صحت و يا خلاقيت در آن‌ها). 
استدلال استقرايي: توانايي تركيب اطلاعات براي ايجاد قوانين كلي يا به دست آمدن نتايج (شامل يافتن روابط بين وقايت به ظاهر بي‌ربط). 
درك شفاهي: توانايي گوش دادن و درك مطالب و عقايد ديگران. 
بيان شفاهي: توانايي برقراري ارتباط شفاهي با ديگران طوري كه مخاطب مطالب را درك كند.
درك سريع مشكلات و موانع موجود: توانايي درك مشكلات و يا پيش‌بيني آن‌ها. (اين قابليت فقط به شناسايي مشكلات، نه برطرف كردن آن‌ها، محدود مي‌شود). 
شيوايي بيان: توانايي بيان روشن و قابل فهم مطالب. 
بازشناسي گفتار: توانايي شناسايي و بازشناسي گفتار شخص ديگر. 
درك مطلب نگاشته شده: توانايي خواندن و درك مطالب نوشتاري. 
فعاليت‌هاي كاري 
كمك كردن و اهميت دادن به ديگران: فراهم نمودن كمك به افراد، توجه پزشكي و حمايت عاطفي يا ساير مراقبت‌هاي شخصي مانند كمك به همكاران، مشتريان يا بيماران. 
آماده كردن و پرورش استعداد ديگران: شناسايي و تشخيص نيازهاي رشدي ساير افراد و آماده و تربيت كردن و يا كمك به ديگران براي گسترش دانش و يا مهارت‌هايشان. 
برقراري ارتباط با روسا، همكاران و زيردستان: فراهم نمودن اطلاعات براي سرپرستان، همكاران و زيردستان با تلفن، نامه، پست الكترونيك و يا رو در رو. 
برقراري و حفظ ارتباطات فردي: ايجاد روابط كاري سازنده و مناسب با ديگر همكاران و حفظ اين روابط. 
كسب اطلاعات: مشاهده، دريافت و يا كسب اطلاعات از كليه منابع مرتبط. 
تصميم‌گيري و حل مشكلات: تحليل اطلاعات و ارزيابي نتايج براي انتخاب بهترين راه‌حل‌ براي حل مشكلات. 
كار با وسايل نقليه و دستگاه‌ها يا تجهيزات ماشيني: راندن، مانور دادن و هدايت وسايل نقليه يا ابزار مكانيكي مانند جرثقيل‌ها،‌ ماشين‌هاي مسافربري، فضاپيماها و يا زيردريايي‌ها. 
سازمان‌دهي، برنامه‌ريزي و اولويت‌بندي كارها: توسعه اهداف و طرح‌هاي خاص براي اولويت‌بندي، سازمان‌دهي و انجام كارها. 
انجام فعاليت‌هاي معمول فيزيكي: انجام فعاليت‌هاي بدني كه به حركت دادن دست‌ها و پاها و كل بدن نياز دارند مثل بالا رفتن، بلند كردن، تنظيم كردن، قدم زدن، خم شدن و كنترل ابزارآلات. 
برنامه‌ريزي كار و فعاليت‌ها: زمان‌بندي وقايع، برنامه‌ها، فعاليت‌ها و كار ديگران. 
شرايط كاري
تماس با ديگران: در اين شغل فرد تا چه حد ملزم به برقراري تماس با سايرين (به طور حضوري، تلفني و غيره) است؟ 
ساعت‌هاي كاري در هفته: مقدار ساعت‌هاي معمول كار در يك هفته چقدر است؟ 
گفت‌وگوي رو در رو: در اين شغل مباحث و گفت‌وگوهاي رو در رو بين افراد و گروه‌ها چقدر است؟ 
آزادي در تصميم‌گيري: اين شغل، تا چه حد آزادي در تصميم‌گيري بدون نظارت را مي‌دهد؟ 
شرايط ناسازگار: در اين شغل فرد تا چه حد با شرايط ناسازگار مواجه مي‌شود؟ 
تعدد تصميم‌گيري‌ها: كاركنان تا چه اندازه ملزم به گرفتن تصميماتي هستند كه بر ساير افراد، منابع مالي و يا وجهه و اعتبار سازمان تاثير مي‌گذارند؟ 
كار در يك وسيله نقليه يا دستگاه بسته: اين شغل به چه ميزان به كار در وسيله نقليه بسته (مانند ماشين) و يا وسايل بسته ديگر نياز دارد؟ 
مجاورت با ديگران: در اين شغل تا چه حد كاركنان مجبور به كار در فاصله‌اي نزديك با افراد ديگر هستند؟ 
نظام‌بندي كارها: اين حرفه چقدر براي كاركنان آن نظام‌بندي شده و مشخص است، به طوري كه فرد خودش نمي‌تواند در آن زمينه‌ها تصميم بگيرد و اولويت‌ها و اهداف را مشخص كند؟ 
تلفن: استفاده از مكالمه‌هاي تلفني در اين شغل چقدر است؟ 
حيطه كاري
تجربه كلي: براي اين مشاغل به مهارت، دانش يا تجربه شغلي قبلي نياز است. براي مثال، يك برق‌کار بايستي 3 الي 4 سال دوره شاگردي يا چندين سال كارآموزي را بگذراند و غالباً بايستي امتحان مربوط به گرفتن گواهي‌نامه را با موفقيت طي كند. 
كارآموزي: براي اين مشاغل افراد معمولاً به 1 يا 2 سال كارآموزي به صورت تجارب حين كار و كارآموزي غيررسمي توسط افراد باتجربه نياز دارند.
مثال‌هايي از اين حيطه كاري: مشاغل در اين حيطه با استفاده از مهارت‌هاي ارتباطي و سازماني براي ايجاد هماهنگي، سرپرستي، مديريت يا آموزش ديگران براي نيل به اهداف سر و كار دارند. مانند مسئول تدفين، برق‌کار، تكنسين جنگلداري و حفظ محيط زيست، منشي‌هاي حقوقي، مصاحبه کننده‌ها و نمايندگان بيمه فروش. 
ميزان آمادگي خاص شغلي: بين 6 تا 7 (مدت زمان يادگيري نحوه انجام كار بين 2 تا 10 سال).
تحصيلات: بيشتر مشاغل در اين حيطه نياز به كارآموزي در مدارس فني و حرفه‌اي، تجارب حين كار و يا دانشنامه دارند. برخي از آن‌ها امكان دارد نياز به مدرك كارشناسي داشته باشند. 
علائق
هنري: مشاغل هنري غالباً درگير با كار كردن با فرم‌ها، طرح‌ها و نمونه‌ها هستند. آن‌ها غالباً نياز به خودابرازي داشته بدون آنكه از اصول و قواعد خاصي پيروي كنند.
قاعده‌گرايانه: مشاغل قراردادي غالباً درگير با پيروي از قواعد و روال كاري‌اند. اين مشاغل بيش از عقايد با داده‌ها و جزييات سر و كار دارند. افراد معمولاً موظف‌اند از دستورهاي خاصي پيروي كنند. 
متهورانه: مشاغل متهورانه غالباً درگير با راه‌اندازي و انجام پروژه‌هاي مختلف هستند. اين مشاغل مي‌توانند با رهبري و هدايت افراد و اتخاذ تصميمات متعدد همراه باشند. اين مشاغل گاهي نياز به خطرپذيري داشته و غالباً با كسب و كار سر و كار دارند. 
اجتماعي: مشاغل اجتماعي غالباً درگير با كار، برقراري ارتباط و آموزش به ديگران هستند. اين گونه مشاغل غالباً كمك و ارايه خدمات به افراد را دربرمي‌گيرند. 
شيوه‌هاي كاري 
سازگاري/ انعطاف‌پذيري: قابليت تطابق با شرايط مختلف كاري.
توجه به ديگران: همدردي و توجه به نيازها و احساسات و ياري كردن ديگران. 
قابل اعتماد بودن: قابل اعتماد بودن، مسئوليت‌پذيري و پيروي از دستورها. 
استقلال: انجام وظايف فرد بدون نياز به سرپرستي دائم و اتكا به خود براي انجام كارها. 
نوآوري: ابتكار و تفكر خلاق براي گسترش نظرات جديد و پاسخگويي به مسائل و مشكلات مربوط به كار. 
درستكاري: درستي و صداقت. 
خويشتن‌داري: حفظ آرامش، كنترل احساسات و خشم و پرهيز از رفتارهاي نسنجيده و تهاجمي در هر شرايطي. 
تحمل فشار روحي: انتقادپذيري و تحمل شرايط دشوار. 


منبع: كتاب طبقه‌بندي و شرح جامع مشاغل
تألیف و گردآوري: ابراهيم ابراهيم باي سلامي 
ناشر: موسسه دانش پارسيان

 


چاپ | ارسال به ديگران

سایت های مرتبط